Carnaval

Voor Félien één van de leukste dagen van het jaar. En ook voor mij. Enkele weken van voordien begin ik dan al met de voorbereidingen. Want op carnaval wordt de rolstoel een mini-praalwagen. Ik neem je even mee van de eerste carnaval, tot dit jaar (2026). 

2022 - K3 

Het startte in 2022 in de peuterklas. Carnaval kwam in aantocht, en ik zat toen net een week thuis wegens ziekte. Félien heeft er altijd van gehouden om zich te verkleden. En ze had dus ook al lang beslist wie ze wou zijn. De nieuwe formatie van K3 met Julia had zich net gevormd en ze wilde ook een K3’tje zijn. Ze had dan ook het regenboogkleedje al in de kast hangen. 

In de kerstvakantie had ze het kleedje gekregen en had ze het al enkele keren aan gehad. Maar telkens wanneer ze ermee in de rolstoel zat, verdween het kleedje wat uit het zicht en viel het niet meer op dat ze verkleed was. En dat vond ik jammer. Ik wou ervoor zorgen dat de rolstoel de sparkle niet deed verdwijnen van het kostuum. Dus dacht ik, ik zal er wat aan hangen zodat dit ook in het oog springt. Met wat zoeken tussen oude spullen en in de knutselkast, kreeg ik het idee om een waterval achteraan de rolstoel te maken. En om het af te maken, een mooie regenboog erboven.  

Toen ik haar naar school bracht in de versierde rolstoel, merkte ik op dat er enkele kindjes aan het staren waren. Maar ik had er niet zo hard bij stilgestaan. Félien was wel heel bij met haar rolstoel en dat was mijn bedoeling. Op het einde van de schooldag schoot er ook niet veel meer over van de waterval. De lijm was overal losgekomen en de meeste blauwe crepe-papiersnippers waren weggewaaid. Maar geen probleem. Het was een leuke dag en dat was het belangrijkste. 

Het was pas later toen ik aan de praat kwam met een andere mama die me vertelde hoe tof ze het vond dat de rolstoel ook versierd was, dat ik begon te beseffen dat het toch belangrijk kon zijn voor Félien om die dag eens te kunnen uitspringen. Op een postieve manier deze keer. Ik voelde de plicht om dit toch jaarlijks te doen. Een rolstoel hoeft niet altijd een teken van beperking te zijn, maar het is vooral een hulpmiddel om haar mee te laten doen met de anderen. Want ze is zoals alle kinderen, een gewone meid van 7 jaar.

2023 – Prinses  

Het jaar nadien wilde Félien heel graag een prinses zijn. Elsa van Frozen. Ik deed wat inspiratie op via Pinterest, en zag een super mooie versierde kinderwagen als koets. Dat moest ook lukken met de rolstoel dacht ik. Enkel zat ik met een praktisch probleem. Ik kon de rolstoel slechts versieren de avond voordien aangezien ze de dag zelf nog met de rolstoel naar school moet. Voorbereiding was dus alles. En uiteindelijk viel het goed mee. Ik kocht twee hoepels, kerslampjes op batterij en doorzichtige gordijnen. Ik maakte alles van voordien aan elkaar vast zodat de avond zelf ik enkel het nog op de rolstoel moest bevestigen. De lampjes aansteken, en voila… Het is simpel maar zo heb je een mooie koets voor een echte prinses.  

Félien was helemaal in de wolken en super trots op haar koets. Ook ik kon de glimlach niet van men gezicht houden toen ik haar te voet naar school bracht. Ik hoorde ook iemand zeggen: ‘Ik wil ook een rolstoel”. En dat raakte me zo diep. De rollen waren eens omgekeerd. Ook Félien kon haar trots niet wegsteken. Wat was dit leuk om te horen. Het gaf echt voldoening. En het is nog steeds voor velen een van de beste versieringen voor carnaval. Weer gescoord. 

2024 – Hartendiefje 

Om tijdig te kunnen het nodige gerief te verzamelen, begin ik in november al te polsen bij Félien wat ze graag zou willen zijn. En dan probeer ik ook in te schatten in hoeverre ze de keuze zal vasthouden tot februari. Uiteindelijk wilde ze graag een boefje zijn. Zelf had ik geen idee van waar haar interesse in boeven, maar ik kon er wel wat mee. Want in welke omgeving zit een boef meestal? Een gevangenis natuurlijk. Nu nog uitdokteren hoe ik dit kan waarmaken. En ik moet eerlijk toegeven, de uitvoering kon uiteindelijk wel beter. Ik had afmetingen genomen van de rolstoel en enkele houten latjes gaan halen in de doehetzelf-zaak. Deze eerst zwart geverfd en daarna met spijkers in een constructie geslagen tot een soort kooi. Om het toch een kleurrijker geheel te maken had ik ook enkele hartjes fel-roze geverfd en op de kooi vastgemaakt. Ik doopte haar dan ook om tot hartendiefje. Ook had ik er nog een voetboei met kogel bij gemaakt uit isomo. Het geheel zag er wel tof uit, maar stabiel was het helemaal niet. En met de nagels was het ook niet zo veilig toen de kooi uit elkaar viel. Maar toch een geslaagde editie weer want er kwamen weeral veel leuke reacties hierop.

2025- Prinses Peach in haar kart

Al sinds haar verjaardag in juni 2024 was Félien helemaal fan van Mario Bros. En zoals elk meisje was haar favoriete personage Prinses Peach. Haar hele verjaardag stond in teken van Mario en de liefde bleef hangen tot op heden. Dus ik kon er niet aan onderuit om met carnaval in dit thema te gaan. Terug richting Pinterest keek ik voor inspiratie. Veel kon ik niet vinden en wat ik vond, was meestal nog een niveau’tje te hoog voor mij. Maar enkele zaken gaven me wel inspiratie. Ik ging het toch proberen iets in elkaar te fabriceren. Ik vroeg in de omgeving naar enkele kartonnen dozen en ik spaarde enkele lege keukenrollen voor de uitlaten. Het werd een heel werk van meten, uittekenen, afmeten en op hoop van zegen de juiste berekeningen maken. Het heeft even geduurd maar met de hulp van een vriendin lukte het wel om een leuke Kart met stuur en vuur te maken. Félien zelf heeft ook een beetje mogen helpen en ze heeft de Mario-hoofden op de wielen ingekleurd als ook het logo vooraan.

Het belangrijkste was natuurlijk wel dat de versiering haar niet zou hinderen voor een toiletbezoek. Daardoor was het makkelijk afneembeer. Ik vreesde alleen dat het de dag niet zou overleven. Zeker als ik dacht aan de kooi van vorig jaar. De Kart heeft het einde van de dag uiteindelijk wel gehaald. En opnieuw was het de beste schooldag van het jaar. Ik kreeg later ook een filmpje doorgestuurd van op school waarbij de kinderen met haar aan het racen was door de turnzaal. Een wonder dat het alles heeft overleefd. De dag was weer geslaagd en mij dopamineniveau was weer sterk gestegen.

2026 – Fee-lientje

Dit jaar wilde ze Rumi van Kpop Demon hunters (Netflix-film) zijn. Wat moest ik daar mee aanvangen. Ik kon me echt niet bedenken wat ik met de rolstoel kon doen in dit thema. Maar ik had wel een ander idee. Ik liet haar geloven dat er nog geen Rumi-pak bestond dus dat ze iets anders moest kiezen. ‘Misschien moet je Mia worden van Mia and me (kinderserie over feeën).’ Daar had ze al een verkleedkleedje van. Veel overtuiging was er niet nodig bij haar. met ander woorden; dit jaar was ze een feetje. Ik wou dat het leek alsof ze uit een sprookje kwam. En feeën en elfen linkt men toch met het bos en het werd een geheel van mos, dennenappels, vlinders, bloemen, paddenstoelen en lieveheersbeestjes. Het deed me wat pijn dat ik de dag van carnaval er zelf niet bij kon zijn om haar te zien stralen. Want diezelfde ochtend hadden Kenneth en ik een romantische citytrip naar Praag geboekt. Maar zoals ieder jaar postte ik wel op sociale media enkele foto’s. Velen vergeleken haar met een elfje uit droomvlucht van de efteling. Wat ikzelf een zalig compliment vind. Het is mijn lievelingsattractie in het pretpark. Het plaatje maakte de beperking onzichtbaar. Je zag niet in eerste plaats een meisje in een rolstoel, maar een elfje in het bos.

Bij moeilijkere momenten, denk ik vaak terug aan deze dagen. Het overkomt ons niet vaak, maar op carnaval speelt de rolstoel in ons voordeel. Dat gevoel moet ik vastnemen. Elk nadeel heeft z’n voordeel. En soms moeten we diep nadenken, maar we vinden ook manieren waarop we ons verhaal kunnen zien als iets goeds. Kansen die we hierdoor wel krijgen die we anders niet zouden hebben. Mocht het niet aan de situatie liggen, waren we nooit verhuisd naar Merkem. Had ik de kennissen en vrienden van hier niet leren kennen, en had ik nooit in Ieper bij Liantis gestart wat nu aanvoelt als thuiskomen. Ik zou nooit gemerkt hebben hoeveel mensen ons een warm hart dragen. En daar put ik mijn energie uit. Anders zijn is niet bepaald beter of slechter. Het is gewoon anders.